OFFER

สารภาพตรงๆว่าฉันเป็นคนที่ค่อนข้างจะหลงทิศหลงทางอยู่เป็นประจำ

ดังนั้นมันจึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ฉันชอบไปไหนมาไหนคนเดียว

การที่ไม่ต้องมีใครหน้าไหนมาหวังพึ่งพาก็เป็นอิสระอย่างหนึ่ง

อิสระที่จะหลงได้โดยที่ไม่ต้องเกรงใจใคร

แต่บางทีมันก็น่ารำคาญตัวเองซะจริง

ทั้งๆที่เป็นทางเดิมแท้ๆ กลับยังหลงซ้ำหลงซาก

ไม่ยอมจำทางสักกะที

มีหลายครั้งที่ฉันก็ยังหลงแม้ว่าฉันจะพยายามอยู่กับที่ ไม่ได้จะไปไหน

ตรงกันข้าม กลับมาบางคนที่เข้ามาในทิศทางของฉัน

และพาฉันออกเดิน

แล้วฉันก็ออกเดินตามเค้าซะด้วยสิ

ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะไม่ไปด้วยอีกแล้ว

ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะอยู่กับที่ ทำเหมือนมองไม่เห็น

แต่แล้วฉันก็อดไม่ได้ที่จะลองก้าวเท้าเดินออกไปกับเค้า

แล้วสักพัก เค้าก็หายแว้บไป

ฉันคิดว่าเค้าคงไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างนี้

แต่ในเมื่อฉันก้าวเท้าตามเค้าออกมาแล้ว เค้าต้องรับผิดชอบบ้าง

แต่ในเมื่อเค้าหายไปแล้วจะไปเรียกหาความรับผิดชอบได้ที่ไหน

มันก็เป็นความซวยของฉันที่ต้องหาทางไปต่อเอง

บางทีฉํนคงต้องทำสัญลักษณ์ระหว่างทาง

เผื่อว่าหนหน้า ถ้าฉันออกเดินมากับเค้า

ฉันจะได้หาทางกลับไปที่เดิมถูก

รัก - ไม่รัก - อกหัก - รักไม่เป็น หรือไม่มีใครรัก

จะรักแบบไหนก็ตามใจ

แต่ลองมาดูนี่

รายละเอียดตามนี้

.......

เดือนแห่งความรัก ไม่ใช่เดือนกุมภาพันธ์สักหน่อย

กบ

เรื่องราวเวอร์ชั่นกบที่กระโดดขึ้นมาเป็นละครเวที

เขียนบทและกำกับเองเรื่องแรก

ไม่ใช่ละครเด็ก แต่อยากให้ละครออกมา feel good

ในเทศกาลบะครสั้นหน้ากากเปลือยครั้งที่ 2

21 - 24 และ 28 - 31 พฤษภาคม 2552 เวลา 19.00 น.

(เสาร์-อาทิตย์ เพิ่มรอบ 14.00 น.)

.

"แต่ฉันจะขอสัญญา เวลาจะผ่านสักกี่ปี ..."